تعزیه در روستای بیان،،،حسن سهرابی

روستای بیان،نهاوند:
تعزیه(یا شبیهخوانی)، نوعی نمایش مذهبی و سنّتی ایرانی شیعی، عمدتاً درباره شهادت امام علی و امام حسین (ع) و مصائب اهل بیت است.
واژه تعزیه/ تعزیت در اصل به معنای توصیه به صبر کردن، تسلّی دادن و پرسش از بازماندگانِ درگذشتگان و در برخی مناطق ایران مثلاً در خراسان به معنای«مجلس ترحیم» است. در میان شیعیان غیر ایرانی (در عراق و شبهقاره هند) لفظ تعزیه با وجود ارتباط با شهادت حضرت علی (ع) و یا مصائب شهدای کربلا به معنای«شبیهخوانی» به کار نمیرود، بلکه آنان تعزیه را به مراسمی نمادین اطلاق میکنند که در آن دستههای عزاداری در طول مراسم، شبیه ضریح یا تابوت ائمه (علیهالسلام) را بر دوش میکشند و هم در پایان روز عاشورا ، اربعین و... آن را به خاک میسپارند.
«آنه ماری شیمل» در کتاب خود دراین باره می نویسد: در قرن سیزدهم/ نوزدهم در قلمرو سلطنت اَوَده در لکهنوی هند، تعزیه به منزله یکی از تماشاییترین نمایشها، در حضور سلاطین برگزار میشد.
به نوشته این کتاب : در ناحیه کارائیب، مثلاً در«جزیره ترینیداد» نیز تعزیه به مراسمی نمادین اطلاق میشود که به آن «تَجَه» میگویند. این قبیل مراسم نمادین در نواحی دیگر جهان، از جمله در اندونزی نیز با عنوان «تابوت» برگزار میشود
اما
.
متاسفانه در روستای بیان با وجود عزیزانی هنرمند در کانون روستا و تعزیه خوانی در خور و شایسته آنها،هیچ برنامه ای در این ایام برای آنها در نظر گرفته نمی شود.تعزیه ذکر مصیبت است برای عزیزان درگذشته.
از هییت امنای مسجد و هیت قمر بنی هاشم خواهشمندیم که زمانبندی در عزاداریها انجام دهند به گونه ای که بتوان از فعالیت این عزیزان استفاده کرد.
در اکثر مناطق به ازای دریافت مبلغ پول این برنامه را اجرا می کنند اما این عزیزان بدون هیچ چشم داشتی و تنها برای اهالی محترم آماده اجرای مراسم هستند.
با تشکر از هییت امنای مسجد و هییت قمر بنی هاشم روستای بیان.
Telegram.me/rostaybayan